Ütü

Elektriğin olmadığı çağlarda kömürle çalışan ütüler, ütünün altında da açılır kapanır bir hazne vardı. Ütü yapacak kişi kor haldeki kömürleri bu hazneye yerleştirir ve aletin kızgın hale gelmesini sağlardı. "Ütü" sözcüğünün kökeni de bu işlemi anlatır nitelikte. "Ütmek" sözcüğü eski Türkçe"de "kıl yakmak" anlamına geliyor. Günümüzde de, yakılarak kullanılan birçok nesne ya da maddenin adında bu sözcüğün izlerine rastlıyoruz. Sözgelimi, bir şeyin için için yanarak duman çıkarması anlamına gelen "tütmek", bu sözcükle ilintili; yakıldığında hoş kokulu bir duman çıkarması için tüttürülen istenen şeylere "tütsü" diyoruz. Benzer biçimde, dumanı tüttürülerek için "tütün" sözcüğü de aynı kökeni paylaşıyor.